Με τον υπερχρεωμένο ΕΟΠΥΥ να βρίσκεται διασωληνομένος στην «εντατική», η διάδοχος Πολιτική Ηγεσία, της αλήστου μνήμης εποχής Λοβέρδου, στο ΥΥΚΑ, συνεχίζει την ίδια ισοπεδωτική πολιτική στον ευαίσθητο χώρο της υγείας, δέσμια των υγειοκτόνων δεσμεύσεων των Μνημονίων.
Συμπληρώνεται ένας χρόνος από τη δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (Τεύχος 2Ο Αρ. Φύλλου 2456/3-11-2011) του Ενιαίου Κανονισμού Παροχών Υγείας του ΕΟΠΥΥ, ο οποίος, όπως είχαμε επισημάνει, διακρίνεται από προχειρότητα, εξαντλείται αποκλειστικά σε διαδικαστικά ζητήματα και θέματα τιμολόγησης, παραβλέποντας πλήρως τις παραμέτρους της ποιότητας των προσφερόμενων υπηρεσιών υγείας.
Ο αποκλειστικός στόχος να ανταποκριθεί στις δεσμεύσεις του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος και του Εφαρμοστικού Νόμου, για συγκεκριμένη μείωση των δαπανών υγείας μέχρι το τέλος του 2015 για πάνω από 2,2 δις ευρώ, απεδείχθη άπιαστος, με αποτέλεσμα η Τρόικα να ζητά επιπλέον ακρωτηριαστικά μέτρα στον ήδη κονιορτοποιημένο χώρο της υγείας.
Σήμερα η Πολιτική Ηγεσία, στις γενέθλιες ημερομηνίες του Κανονισμού που συμπληρώνει ένα χρόνο, προχωρά σε τροποποίησή του, ακόμη προς το χειρότερο, με κύριο και πάλι στόχο αποκλειστικά τις οικονομίες κλίμακος, υποβαθμίζοντας έτι περαιτέρω το επίπεδο των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας προς τους πολίτες και φορτώνοντας στις άδειες τσέπες τους περισσότερα βάρη για να προστατέψουν την υγεία τους.
Απομυθοποιεί τα μεγάλα λόγια της Ηγεσίας του ΥΥΚΑ περί Πρόληψης και Προαγωγής Υγείας, με κάλυψη εμβολιασμών, προγεννητικού ελέγχου, μαστογραφίας, Test PAP, χοληστερόλης. Κολονοσκόπησης και έτσι καθαρίζουμε με τη πρόληψη. (Άρθρο 6)
Διατηρεί σκόπιμα την άρνηση να διαχωρίσει τη Π.Φ.Υ. από τη Δευτεροβάθμια, συμπεριλαμβάνοντας στη παροχή υπηρεσιών ΠΦΥ και τα εξωτερικά Ιατρεία των Νοσοκομείων, συμπεριλαμβανομένων και των απογευματινών ιδιωτικού χαρακτήρα.
Επιπλέον ενώ από το ΑΡΘΡΟ 7, έχει αφαιρέσει τη φράση, «Ιατροί συμβεβλημένοι με το φορέα», πρόσθεσε τους ιατρούς του Ιατρείου της Βουλής των Ελλήνων, τους Ιατρούς που εργάζονται στα Υπουργεία και στα Ιατρεία των Σωμάτων Ασφαλείας (Ελληνική Αστυνομία-Πυροσβεστικό Σώμα) και ιατρικές εταιρείες συμβεβλημένες με τον ΕΟΠΥΥ.
Ενισχύει την εκτροπή της ροής ασφαλισμένων προς τις δομές του Ε.Σ.Υ., καθιστώντας αυτές προτιμητέες λόγω έλλειψης διαδικασιών ελέγχου και οικονομικής επιβάρυνσης, αναφορικά με παρακλινικές εξετάσεις, για τις οποίες αντιθέτως επιβαρύνονται με συμμετοχή 15% οι ασφαλισμένοι και έγκριση από τον ελεγκτή, αν προσφύγουν σε συμβεβλημένους ιατρούς (ΑΡΘΡΟ 8)
Ακόμη εισάγει τη συνάρτηση της αποζημίωσης των συμβεβλημένων παρόχων υγείας, με τη συμβατότητα Διαγνωστικών Πρωτοκόλλων που θα αναρτά ο ΕΟΠΥΥ στην ιστοσελίδα του, καθώς και plafon για τις διαγνωστικές πράξεις ανά συμβεβλημένο ιατρό με κλιμακούμενη επιστροφή.(REBATE) (ΑΡΘΡΟ 8) και όλα αυτά όταν οι συμβεβλημένοι ιατροί παραμένουν απλήρωτοι για μήνες και χρόνια και με ισχύουσες τις εξευτελιστικές τιμές του 1991.
Στο Άρθρο 9 που αφορά τη «Φαρμακευτική Περίθαλψη» αφήνει αιωρούμενη τη δυνατότητα συνταγογράφησης από μη συμβεβλημένους ιδιώτες ιατρούς, που μπορεί να γίνεται ηλεκτρονικά, μετά από όρους που θα καθορίζει το ΔΣ του ΕΟΠΥΥ.
Ακόμη αφήνει στον αέρα το ζήτημα της συμμετοχής των ασφαλισμένων στη φαρμακευτική δαπάνη, αναφέροντας ότι «θα είναι σύμφωνη με τις ισχύουσες κάθε φορά διατάξεις.»
Στο ΑΡΘΡΟ 9 επιβεβαιώνεται η οικονομική κατάρρευση του ΕΟΠΥΥ, όπου καταργείται:
Α) το νομοθετημένο όριο των 45 ημερών για πληρωμή των φαρμακοποιών και αντικαθίσταται «εντός χρονικού διαστήματος που ορίζεται από την εκάστοτε νομοθεσία».
Β) Αλλάζει ο τρόπος Σύμβασης Ε.Ο.Π.Υ.Υ με τον Πανελλήνιο Φαρμακευτικό και τους τοπικούς φαρμακευτικούς συλλόγους, και τούτο προκειμένου να σπάσει τη δυνατότητα καθολικών απεργιακών κινητοποιήσεων ΚΑΙ προσθέτει ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ με κάθε φαρμακείο.
Επίσης στο Άρθρο 9 επέρχονται αλλαγές στο ΑΝΑΛΩΣΙΜΟ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟ ΥΛΙΚΟ, και πάλι με στόχο εξοικονόμηση χρημάτων και μετακύληση της επιβάρυνσης στους ασφαλισμένους.
Τέλος, στο ίδιο Άρθρο 9 προστίθεται πως δεν καλύπτεται η δαπάνη για φάρμακα, που περιέχονται στην αρνητική λίστα, αλλά και που δεν περιλαμβάνονται στη θετική λίστα.
Στο Άρθρο 10 που πραγματεύεται τη Νοσοκομειακή Περίθαλψη, προστίθεται ένα ΠΕΡΙΟΡΙΣΤΙΚΟ ΚΑΤΕΒΑΤΟ από 7 σημεία, με καθαρά λογιστικά κριτήρια, όπως το ίδιο αφορά και τα εξαιρούμενα του νοσηλίου σε ιδιωτικές κλινικές, ΑΛΛΑ προστίθεται νέα επιβάρυνση για τους Ασφαλισμένους του μεν ΟΓΑ, με συμμετοχή κατά 50% στο σύνολο της δαπάνης νοσηλείας σε συμβεβλημένη ιδιωτική κλινική, όταν γίνεται χρήση Κ.Ε.Ν και κατά 30% για τα λοιπά Ασφαλιστικά Ταμεία.
Οι προβλεπόμενες αμοιβές (Άρθρο 10) για χειρουργούς και αναισθησιολόγους, καθώς και τα έξοδα χειρουργείου και αναισθησίας, αντιστοιχούν στην ξευτίλα των προβλεπομένων από τα αντίστοιχα Π.Δ. και τις Υ.Α., αναδεικνύοντας σε ποιο επίπεδο οδηγείται η υγεία του Ελληνικού Λαού, με γιατρούς κακοπληρωμένους και Υπηρεσίες Υγείας υποβαθμισμένες.
Ακόμη στο Άρθρο 10 αλλάζουν την αποζημίωση αποκλειστικής νοσηλεύτριας από 32 ευρώ σε 28 ευρώ κάθε νύχτα τις καθημερινές και τα Σαββατοκύριακα από 40 ευρώ και 35 ευρώ, τιμές που απέχουν της πραγματικότητας, με ελλείψεις νοσηλευτικού και ιατρικού προσωπικού, εξαναγκάζοντας τους ασθενείς να πληρώνουν τα σπασμένα του Συστήματος Υγείας.
Την ώρα που το δημογραφικό πρόβλημα στη χώρα μας οξύνεται, το χρηματικό βοήθημα των 900 ευρώ για τοκετό καταδεικνύει το πώς αξιολογεί και ιεραρχεί η Κυβέρνηση τα υπαρξιακά προβλήματα επιβίωσης της χώρας (Άρθρο 13).
Στο Άρθρο 15 που αναφέρεται στην Πρόσθετη Περίθαλψη και τα Θεραπευτικά Μέσα, προέχει η συμμετοχή του ασφαλισμένου σε ποσοστό 25%. Στο άρθρο αυτό και σε πολλά άλλα γίνεται αναφορά και σε ένα Νέο Όργανο με την ονομασία «Επιτροπή Διαπραγμάτευσης», στην οποία πλέον αόριστα παραπέμπεται ο καθορισμός και η αναπροσαρμογή των χορηγούμενων ειδών, αλλά και στο εξής τα χορηγούμενα είδη θα αποζημιώνονται με μοναδικό κριτήριο την κατώτερη τιμή που αναγράφεται στο παρατηρητήριο τιμών.
Στο ίδιο άρθρο προστίθενται διαδικασίες και Ειδική Επιτροπή, που θα ενεργοποιηθούν από 1/2/2013, σχετικά με την αξιολόγηση προς ένταξη ή εξαίρεση ειδών, τιμολόγησή τους κ.λπ.
Το Άρθρο 17 αναφέρεται στην Ειδική Αγωγή, που αφορά Φυσικοθεραπείες, Λογοθεραπείες, Εργοθεραπείες, Ψυχοθεραπείες κ.ά., που αποζημιώνονται σε τιμές που απέχουν κατά πολύ των πραγματικών, την ώρα που υπάρχουν οικογένειες που σηκώνουν σταυρό μαρτυρίου για άτομα με ειδικές ανάγκες, ευρύτερα και η πολιτεία οφείλει με ευαισθησία να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες τους εν μέσω κρίσης.
Πρόταση: Με την προσκόμιση των αντίστοιχων δικαιολογητικών και αποδείξεων, το υπεράνω του καλυπτόμενου ποσού από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ, να εκπίπτει από τη φορολογική δήλωση.
Στο Άρθρο 19 «Υγειονομικές Επιτροπές», εγκαινιάζεται η πρακτική της «Παρεούλας», μέσα από Υπουργικές Αποφάσεις του αρμοδίου για θέματα Ε.Ο.Π.Υ.Υ Αναπληρωτή Υπουργού Υγείας α) για σύσταση Υγειονομικής Επιτροπής, που θα εγκρίνει τη νοσηλεία ασφαλισμένων του Ε.Ο.Π.Υ.Υ στο εξωτερικό, χωρίς προκαθορισμένη σύνθεση β) σύσταση Δευτεροβάθμιας Υγειονομικής Επιτροπής ενστάσεων κατά απορριπτέων αποφάσεων πρωτοβάθμιων υγειονομικών επιτροπών εξωτερικού, χωρίς προκαθορισμένη σύνθεση.
Το Άρθρο 20 αναφέρεται στον ΕΛΕΓΧΟ, ο οποίος πλέον γίνεται αποκλειστικά από την ΥΠ.Ε.Δ.Υ.Φ.Κ.Α. και κατ’ εξαίρεση από ιατρούς των Σωμάτων Ασφαλείας, Στρατιωτικούς ιατρούς, ιατρούς Δημόσιων Νοσοκομείων, Κέντρων Υγείας και ιατρούς του ιατρείου της Βουλής των Ελλήνων, εντός των δομών τους.
Είναι το νέο φρούτο, με δεδομένο ότι εξαιρέθηκαν οι έμπειροι ιατροί, οδοντίατροι και φαρμακοποιοί του Ταμείου, που περιλαμβάνονται στον αρχικό Κανονισμό Παροχών και οι λόγοι είναι προφανείς. Το άκρον άωτον είναι η δυνατότητα του Δ.Σ. του Ε.Ο.Π.Υ.Υ να αναθέτει τον έλεγχο και σε «έγκριτες»!! εξειδικευμένες προς τούτο εταιρείες, που μας θυμίζουν τις περίφημες εισπρακτικές εταιρείες.
Το Άρθρο 23 αφορά το κομμάτι «ΙΑΤΡΟΙ».
Αποτελεί ίσως το κίνητρο τροποποίησης του Ενιαίου Κανονισμού, δεδομένου ότι έχει ακρωτηριασθεί κατά 90%, σε σχέση με την προηγούμενη διατύπωσή του, με στόχο να αποδεσμευθεί πλήρως ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ στο χειρισμό της επάνδρωσης του Ε.Ο.Π.Υ.Υ με ιατρικό δυναμικό, ώστε να κόβει και ράβει τα νούμερα ανάλογα με τα οικονομικά του και όχι μόνο, γνωστού όντος ότι ο ΕΟΠΥΥ το 2012 θα κλείσει με έλλειμμα και χρέη που αγγίζουν τα 3 δις Ευρώ.
Στη διατύπωση του Άρθρου 23 σε αυτό το σχέδιο κανονισμού,
Παραλείπει τον κατάλογο των 27 ειδικοτήτων που θα ήταν στην υπηρεσία των Ασφαλισμένων του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.
Απαλείφει τα περί απόφασης του Ε.Ο.Π.Υ.Υ για τον καθορισμό του απαιτούμενου αριθμού ιατρών.
Καμία αναφορά στον τρόπο ανάθεσης έργου, όπως αυτός είχε καθοριστεί στον προηγούμενο κανονισμό.
Εξαφανίστηκαν οι αναφορές στη διαδικασία επιλογής των ιατρών και του αριθμού αυτών ανά ειδικότητα.
Ουδεμία αναφορά γίνεται στη διατήρηση της δυνατότητας συνταγογράφησης και παραπεμπτικογραφίας από μη συμβεβλημένους με τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ ιατρούς, όπως ίσχυε μέχρι τώρα.
Εν κατακλείδι, το Άρθρο 24 αναφέρεται στην Παραγραφή.
Εδώ απαλείφθηκαν οι προβλεπόμενες ημερομηνίες παραγραφής από τον προηγούμενο κανονισμό σχετικά με νοσήλια, παρακλινικές και ειδικές εξετάσεις, θεραπείες, φάρμακα κ.λπ.
Με μια φλου διατύπωση, ο ασφαλισμένος διακινδυνεύει, λόγω παρόδου προθεσμιών, να μην αποζημιωθεί.
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΑΡΘΡΟΥ 15
Αναφέρεται στο ΑΝΩΤΑΤΟ ΑΠΟΔΟΤΕΟ ΠΟΣΟ ΓΙΑ:
Πρόσθετα είδη – Ειδικά Μηχανήματα Αποκατάστασης, Προσθέσεις Άνω και Κάτω Άκρων – Αναπνευστικές Συσκευές.
Πλέον 76 είδη από τα ανωτέρω που περιλαμβάνονταν στον προηγούμενο Κανονισμό του Ε.Ο.Π.Υ.Υ και έχουν κοστολογηθεί σε ποσά έως και 30 ευρώ, δεν θα αποζημιώνονται και θα τα επιβαρύνονται οι ασφαλισμένοι από εδώ και πέρα.
Από τα υπόλοιπα αποζημιούμενα, το Ανώτατο Αποδοτέο ποσό προς τους ασφαλισμένους έχει μειωθεί αναλογικά με τις προηγούμενες τιμές αποζημίωσης.
Ένας μικρότερος αριθμός ακριβών ειδών παρέμεινε σταθερός.
Ένας πολύ μικρότερος αριθμός αυξήθηκε κατά τι.
ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΕΠΙ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ
Επισημαίνεται η ανυπαρξία των ονομάτων των φορέων και προσώπων, που προέβησαν στη σύνταξη του συγκεκριμένου Σχεδίου.
Για μια ακόμη φορά σημειώνεται η απουσία του Π.Ι.Σ. και των Ιατρικών Συλλόγων στη διαδικασία εκπόνησης και εφαρμογής του προτεινόμενου Κανονισμού, που περιλαμβάνει ζητήματα ιατρών, πειθαρχικές και οικονομικές κυρώσεις σε βάρος ιατρών, ιατρικές αμοιβές κ.ά.
Αποκλειστικός στόχος του Κανονισμού οι οικονομίες κλίμακας και περαιτέρω ισοπέδωση των υπηρεσιών Υγείας .
Πυροδοτείται στο έπακρο ο Ανταγωνισμός μεταξύ Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα Υγείας, ενώ ευνοείται η περαιτέρω ενδυνάμωση των κερδοσκοπικών – εμπορικών επιχειρήσεων παροχής ιατρικών υπηρεσιών, αποκλειστικά σε βάρος των αυτοαπασχολούμενων ιατρών.
Καμία αναφορά στον προβλεπόμενο αριθμό ασθενών ασφαλισμένων ανά ιατρό, παραμένοντας στα 10 λεπτά, με ότι αυτό συνεπάγεται για την ποιότητα των ιατρικών υπηρεσιών, συνυπολογιζόμενης της απαίτησης της τρόικα για μείωση του αριθμού των ιατρών που επανδρώνουν τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ.
Καμία αναφορά στις μέχρι τώρα εξευτελιστικές αποζημιώσεις προς τους λειτουργούς της υγείας και ιδιαιτέρως στους ιδιώτες που πληρώνουν φόρους και ασφαλιστική κάλυψη εξ ιδίων, με τα λειτουργικά έξοδα ενός ιατρείου να έχουν εκτοξευθεί.
Απουσιάζουν ξεκάθαροι όροι συμμετοχής των εργαστηριακών ειδικοτήτων ως παρόχων υπηρεσιών υγείας, την ώρα που οι φήμες για παράδοση του χώρου στα επιχειρηματικά συμφέροντα δίνουν και παίρνουν.
Αδιαφανής η διαδικασία επιλογής των ιατρών που θα συνάψουν σύμβαση με τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ.
Για μια φορά ακόμη τα σπασμένα του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. καλούνται να πληρώσουν από τις λεηλατημένες τσέπες τους οι ασφαλισμένοι και οι τελούντες σε οικονομική ομηρία συμβεβλημένοι και απλήρωτοι ιατροί.
Πλήρης απαξίωση του κύρους και της επιστημονικής αξιοπρέπειας του Έλληνα ιατρού, με τη φάμπρικα της αναγραφής της δραστικής ουσίας και την απαξιωτική συμπεριφορά της Πολιτικής Ηγεσίας του Υ.Υ.Κ.Α. προς τους στυλοβάτες του Ε.Σ.Υ. έλληνες ιατρούς.
Και το Σχέδιο αυτό, κατά την άποψη του Ι.Σ.Α., χαρακτηρίζεται από προχειρότητα, η δε επίπλαστη διαβούλευση είναι για τα μάτια του κόσμου, κατόπιν εορτής και τούτο απλά για να τηρηθεί ο τύπος.
Επιχειρείται να τηρηθούν κατ’ επίφαση οι δημοκρατικές διαδικασίες, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για πρακτικές που υποτιμούν τη νοημοσύνη των πολιτών και υπηρετούν αποκλειστικά τις δεσμεύσεις προς του Τροϊκανούς.
Ο παρών κανονισμός παροχών Υγείας αποτελεί ένα ακόμα στάδιο στην επιχείρηση κατεδάφισης του Κοινωνικού Κράτους και του ευαίσθητου χώρου της υγείας συμπεριλαμβανομένου.
Η δομή του συγκεκριμένου Σχεδίου, σε συνδυασμό με την απελευθέρωση της άσκησης της ιατρικής, μακροπρόθεσμα οδηγούν στην άλωση της Δημόσιας Υγείας και στη μετατροπή μεγάλης μερίδας ιατρών σε φτηνό ιατρικό δυναμικό εν αφθονία, προκειμένου να στελεχώσει τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και τις αλυσίδες SUPER-MARKET της Υγείας.
Ο Ι.Σ.Α. εμμένει στην πάγια θέση του για Συλλογική Σύμβαση του Π.Ι.Σ. και των Ιατρικών Συλλόγων, με δυνατότητα συμμετοχής των επιθυμούντων ιατρών, αμοιβή κατ’ επίσκεψη και πράξη, κάτω από αυστηρό πλαίσιο ελέγχου, που πλέον με την ηλεκτρονική διακίνηση συνταγών και παραπεμπτικών καθίσταται εφικτό.
Θεωρούμε ψευδεπίγραφο τον προτεινόμενο σχεδιασμό και επικίνδυνες στο σύνολό τους τις συντελούμενες αλλαγές στον χώρο της υγείας, τόσο για την περίθαλψη των ασθενών, αλλά και την αξιοπρέπεια των Ελλήνων ιατρών και του ιατρικού έργου.
Ενημερώνουμε τους Έλληνες συμπολίτες μας, ότι οδηγούνται σε ουρές και λίστες, καθώς και σε εξαναγκασμό να βάλλουν βαθιά το χέρι στις τσέπες για να προστατεύσουν την υγεία τους, με την υποβάθμιση των υπηρεσιών υγείας δεδομένη.
Την ύστατη αυτή ώρα της κατάρρευσης του Κοινωνικού Κράτους και της σοβoύσης ανθρωπιστικής κρίσης, καλούμε τον κο Πρωθυπουργό, την Κυβέρνηση, τα Κόμματα και τους Έλληνες Βουλευτές να αναλογιστούν τις ευθύνες τους, να προστατεύσουν την Εθνική Υπόθεση της Υγείας και να μην επιτρέψουν την περαιτέρω υποβάθμισή της.
- Posted using BlogPress from my iPad
Οι ψηφοφορίες της Τετάρτης ανέδειξαν για ακόμη μία φορά την παθογένεια του συστήματος χρηματοδότησης των υπηρεσιών Υγείας στη χώρα μας. Ενώ το ΕΣΥ υποτίθεται ότι θ' απευθυνόταν σε όλους τους Ελληνες, από την ίδρυσή του και μετά ήταν ένα νοσοκομειακό σύστημα χωρίς ενιαία χρηματοδότηση, πρωτοβάθμια φροντίδα Υγείας και προληπτική ιατρική, αλλά και με διαφορετικό κανονισμό πρόσβασης, τόσο ανάμεσα στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα όσο και ανάμεσα στα διαφορετικά Ταμεία. Αλλες δυνατότητες είχαν οι ασφαλισμένοι του ΙΚΑ (περίπου το 50% του συνόλου), άλλες οι ασφαλισμένοι του Δημοσίου και άλλες οι ασφαλισμένοι των λεγόμενων «ευγενών Ταμείων», που ήταν συμβεβλημένα με ιδιώτες γιατρούς ή εξεταστικά κέντρα.
