Τι σας έλεγα την προηγούμενη εβδομάδα; Ότι στο παρασκήνιο μαίνεται μάχη των διαφόρων ιατρικών ομάδων για το ποιος θα έχει το πάνω χέρι στη νέα τάξη πραγμάτων, που διαμορφώνεται στον ΕΟΠΥΥ. Τα μαχαίρια βγήκαν πλέον ανοιχτά από τα θηκάρια.
Λίγες ώρες αφότου παραδόθηκε το πολυαναμενόμενο πόρισμα της επιτροπής Σουλιώτη στα χέρια Άδωνι Γεωργιάδη, ξέσπασε κόντρα ανάμεσα στον πρόεδρο του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου κ. Μιχ. Βλασταράκο και του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών κ. Γ. Πατούλη ακόμη και για το ποιός έλαβε πρώτος το πόρισμα...
Έπειτα ο κ. Βλασταράκος έριξε ανοιχτά τη βόμβα: "Δεν μπορούμε να δώσουμε τα κλειδιά του συστήματος υγείας σε 2.000 γιατρούς", είπε με επιθετικό ύφος. Το καρφί του αναφερόταν στους γενικούς γιατρούς, καθώς το πόρισμα εισηγείται - για μία ακόμη φορά στην Ελλάδα - την εισαγωγή του θεσμού του οικογενειακού γιατρού. Με μία υποσημείωση όμως: στην εισήγηση ξεκαθαρίζεται ότι ο γενικός, οικογενειακός γιατρός δεν θα απαγορεύει την πρόσβαση στους ειδικούς γιατρούς.
Βέβαια, θα μπορούσε να πει κανείς στον κ. Βλασταράκο: Πώς ήταν δυνατόν επί χρόνια να έχουμε παραδώσει τα "κλειδιά" του ΙΚΑ με 5,5 εκατ. ασφαλισμένους σε 6.000 γιατρούς; Διότι στο βιβλιάριο του ΙΚΑ ούτε οι γιατροί του ΕΣΥ δεν είχαν δικαίωμα να συνταγογραφήσουν φάρμακα ή εξετάσεις...
Τι απεύχεται ο πρόεδρος του ΠΙΣ; Να εφαρμοστεί ότι ισχύει και σε άλλες χώρες, όπως π.χ. η Βρετανία, όπου ο οικογενειακός γιατρός είναι ο κυρίαρχος του συστήματος. Διαχειρίζεται συγκεκριμένο budget σε ετήσια βάση και για να επισκεφτείς ειδικό γιατρό ή νοσοκομείο, χρειάζεται παραπεμπτικό από τον οικογενειακό σου γιατρό!
Προφανώς, μία τέτοια λύση είναι δύσκολο πολιτικά να εφαρμοστεί σε μία χώρα που διαθέτει τους περισσότερους γιατρούς στον κόσμο - και δη ειδικούς γιατρούς. Να πούμε την αλήθεια: Από άποψη ελέγχου του κόστους και της ποιότητας της ιατρικής φροντίδας όμως ίσως είναι η πλέον ενδεδειγμένη λύση.
Είναι φανερό ότι καθεμία ιατρική ομάδα θα παλέψει μέχρις εσχάτων για να διατηρήσει όσο το δυνατόν περισσότερα από τα κεκτημένα της. Εξίσου φανερό όμως είναι ότι δεν είναι δυνατόν να βγουν όλοι κερδισμένοι. Κάποιοι θα χάσουν. Ο πιο αδύναμος κρίκος είναι προφανώς οι ελεύθεροι επαγγελματίες γιατροί, που δεν έχουν σύμβαση με τον ΕΟΠΥΥ. Έχουμε πολλά να δούμε τις επόμενες ημέρες...
Ο οικογενειακός γιατρός έχει κυρίως δύο λόγους ύπαρξης. Ο πρώτος είναι να συγκεντρώνει για τον κάθε ασθενή του τα επιμέρους τμήματα της πληροφορίας που του μεταφέρουν οι ειδικοί που ασχολούνται μόνο μέ ένα μέρος τους ασθενούς και έτσι να μπορεί να βοηθήσει τον ασθενή εφαρμόζοντας θεραπείες - παρεμβάσεις με διαφορετική ένταση ανάλογα με την πάθηση αφού θεωρητικά τον γνωρίζει συνολικά. Ο δεύτερος είναι να δημιουργεί μία πρώτη γραμμή αξιολόγησης προκειμένου να παραπέμπει στους ειδικούς. Αυτό έχει ιδιαίτερη χρησιμότητα σε χώρες που έχουν πολλούς γενικούς ιατρούς και σαφώς λιγότερους ειδικούς οι οποίοι δεν θα προλάβαιναν να εξυπηρετήσουν με άλλο τρόπο τον πληθυσμό. Στην πατρίδα μας τα πράγματα είναι ακριβώς το αντίθετο. Οι πραγματικοί γενικοί ιατροί με λήψη ειδικότητας είναι ελάχιστοι, ενώ υπάρχει υψηλή εξειδίκευση στο μεγαλύτερο μέρος του ιατρικού σώματος. Οι παθολόγοι ΔΕΝ είναι γενικοί ιατροί, είναι παθολόγοι και κακώς τους προσμετρούν διάφοροι ώς γενικούς ιατρούς. Επίσης οι μόνιμοι αγροτικοί που απέκτησαν τον τίτλο του γενικού ιατρού ΔΕΝ είναι οι γενικοί ιατροί που χρειάζεται ένα σύγχρονο σύστημα υγείας. Επομένως η πρόταση Σουλιώτη είναι μάλλον εφαρμόσιμη για τα προσεχή είκοσι χρόνια στην Ελλάδα, όπου ο γενικός Ιατρός είναι υποχρέωση της πολιτείας αλλά δικαίωμα του ασθενούς. Β.Χ Καρδιολόγος.
ΑπάντησηΔιαγραφή