Ερωτηματικά για την φοροκαταιγίδα ΕΟΠΥΥ

Σχετικά με το θέμα που έχει ανακύψει με την υποχρεωτική έκδοση τιμολογίων ΕΟΠΥΥ για ανείσπρακτα ποσά, από την εφαρμογή του άρθρου 11 του Ν 4308 σας κοινοποιείται το απόσπασμα του Νόμου: 

«Όταν ο αγοραστής των αγαθών ή υπηρεσιών είναι το Δημόσιο ή νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, το τιμολόγιο δύναται να εκδίδεται μέχρι το τέλος της ετήσιας περιόδου μέσα στην οποία έγινε η παράδοση ή η αποστολή των αγαθών ή η παροχή των υπηρεσιών ή η πιστοποίηση δημόσιων έργων ή η οριστικοποίηση της συναλλαγής από τον αγοραστή, κατά περίπτωση». 

Ο νομοθέτης λοιπόν αφήνει το δικαίωμα επιλογής στο Διοικητικό Συμβούλιο του Δημόσιου Οργανισμού εάν θα επιλέξει το χρόνο έκδοσης του τιμολογίου στο τέλος της ετήσιας περιόδου, μέσα στην οποία έγινε :

α. η παροχή υπηρεσιών ή η 

β. οριστικοποίηση της συναλλαγής από τον αγοραστή. 

Το ερώτημα που προκύπτει είναι βάσει ποιας απόφασης επιλέχθηκε το α. και όχι το β. όπως γινόταν μέχρι στιγμής. 

Δεδομένου ότι : 

• ο ΕΟΠΥΥ έχει κηρύξει στάση πληρωμών που ξεπερνάει τις 100 ημέρες, 
• η φορολόγηση βασίζεται στο άρθρο 8 του Ν 4172: « Χρόνος κτήσης του εισοδήματος θεωρείται ο χρόνος που ο δικαιούχος απέκτησε το δικαίωμα είσπραξής του ( έκδοση τιμολογίων ) », χωρίς δικαίωμα μεταφοράς ανείσπρακτων ποσών στο επόμενο έτος, 
• υπάρχει η μνημονιακή δέσμευση της προκαταβολής φόρου κατά 75% για το 2015 και 100% το 2016, 
• μεγαλύτερο φορολογικό συντελεστή στο 29% και φόρος επιτηδεύματος 600 ευρώ, 
• δέσμευση είσπραξης ποσών κουρέματος clawback rebate για 2015, 
• σχέδιο υποκοστολόγησης ιατρικών πράξεων για μείωση δαπανών υγείας περίπου 40 εκατομμυρίων ενώ έχουν παρακρατηθεί από τον ΕΟΠΥΥ περίπου 300 εκατ το 2013 και άλλα τόσα 300 εκατ το 2014 από το διαγνωστικό τομέα, λόγω υποχρηματοδότησης. 

Προκύπτουν μεγάλα ερωτηματικά για το εάν τα κόμματα εξουσίας αντιλαμβάνονται τον ασφυκτικό κλοιό και το αδιέξοδο που τίθεται κατά της επιβίωσης του ατομικού συμβεβλημένου ιατρείου που στηρίζει την παροχή υπηρεσιών Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας της χώρας, αναπληρώνοντας και χρηματοδοτώντας τα κενά του δημόσιου συστήματος.

Εύλογο ερώτημα που ανακύπτει είναι ότι όσο συμπιέζεται η λειτουργία του ατομικού ιατρείου, τόσο ευνοούνται τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα και οι ιατροί υπαλληλοποιούνται ή μεταναστεύουν ... 

Τι ακριβώς πρεσβεύουν τα κόμματα για αυτό και ποιες είναι οι προεκλογικές τους δεσμεύσεις ;;; Μπορεί μία καλύτερη διαχείριση να βελτιώσει τα δεδομένα ;;

Άννα Μαστοράκου

Πρόεδρος ΙΣΠατρών